|
قسم بــه مهر مادرم
بـــه مهـــر تـــــو ای مـــاه زیبــا قسم
بـــه چهر تــــو ای مهــر رخشا قسـم
بــــه آن شکــران خندهء نـــــوشبــــار
بــــــه آن دیــــده گان فـــریبـــا قســـم
بــــه آهـــی کــه از سینه ای سـوختـه
کشد شعله تـــا عـــــرش اعــلا قســـم
بــــه اشکی کـــه از دیـــده ای عاشقی
بــــه دامن چکــــد ژالـــه آسا قســــــم
بـــــه آن دردمنـــــد کــه نـــومیــد وار
فــــرو بسته چشــم از مــــداوا قســــم
بـــه گـــم کرده راهــی کـه از کاروان
جـــدا مـــانده افتــاده از پــــــا قســـــم
بـــه خـــونین جگـــر لاله ای داغــدار
کـــه بنشسته تنهــــا به صحــرا قســـم
بـــــه جانهـــای از عاشقی بی قـــــرار
بــــه دلهـــای عشـــاق بــــی قرار قسم
بــــه آن ناله های که پـــر می کشنـــــد
بســــوی خـــدا نیمــــه شبهــــا قســــم
بـــــه آن آتشین پــــــرتــو ایـــــــــزدی
کــــه تابیــــد بــر طــور سینـــا قســــم
اگــــــر مـــی شناســـــی خـــداونـد را
بــــه ذات خــــداوند یکتــــــا قســـــــم
کـــه مهــرت زدل رفتنی نیست نیسـت
بـــــه پـــــــروردگار توانـــــا قســــــم |